MaviMelek
Hermes Kitap
"Ve susmada bile / Sözler, yalvarmalar vardır." Tasso

[Hezeyanlar] "Sühendan'a Eremedik Gün Akşam Oldu" | Nilsu Sarı

Sühendan | Sinan Çakmak

"VEDA SATIRLARINDAN GELDİM SEVGİLİ"

Ayrılık zamanı geldi galiba…
Biliyor musun, hiçbir zaman çözmeye çalışmamıştım seni. Konuşmalarının arasına sıkıştırdığın cümleleri aldım sadece senden. Bu cümleleri asıl anlamlarından saptırarak düşlerime ekledim. "Düşlerimde hep: Her görüşmemizde 'benden hiçbir zaman kuşkun ve korkun olmasın' diye başlayan cümlelerini aldım. Korkuyorum derdim; ama sen sürekli sana inanmamı ve güvenmemi isterdin ve biz oturup saatlerce konuşurduk özlemlerimiz üzerine. Oturup saatlerce konuşur ve gülerdik. Gülerken yüreğim kayardı sana doğru, ama sen de beni yalnız bırakmaz, bana yüreğini açar, bu küçük sevgi oyunlarına benimle beraber katılırdın. Ve bu sevda sözlerin beni öyle çok etkilerdi ki, her telefonu kapatışımızda sana doyamadan sesinden uzaklaşırdım." Sen görmezdin, bir başımayken düşlerimde ben yanardım. Sen görmezdin, ben hep yanardım. Her konuşmamızın bitişinde, ben yüzünü çizmeye çalışır, kilometreler ötesine taşırdım. Belki de sen başından beri biliyordun sevgili, kısa bir zaman sonra çekip gideceğini. Benden sana inanmamı istiyordun, ama biliyordun. Herkes biliyordu... arkadaşlar, dostlar, hayallerim, umutlarım... Bir ben bilmiyordum. Dile kolaydı, insanlara kolaydı, sana kolaydı, bir bana kolay değildi sevgili. Ben senin, bütün bunları bilen ama unutan satırlarından geldim. Beni her gün biraz daha geleceğimize hazırlayan ama o gelecekten sinsice uzaklaşan satırlarından. Böylesi bir bitiş yakışmamıştı bize, sana... İşte bu yüzden ben senin, bu bitişe yakışmayan veda satırlarından geldim sevgili.

Satırlarından geldim birkaç saat önce... Uzun zamandır okumadığım ve özlediğim satırlarından. Aslında hiç yazmadığın ya da "zaman ile mekândan müsterih ifa ederiz elbet görevimizi: Handan ile geçti sefil ömrümüz / sühendan'a eremedik gün akşam oldu" diyerek karaladığın birkaç satırda… Sessizliğin fazlasıyla konuşkandı . Beni bir zamanlar anladığına inandığım satırlarından geldim, yürekli sevgiden … Okudum seni, hasretle ve sevgiyle... Ama ben senin, artık hiç yazışmayacağımızı bilen satırlarından geldim. Düşlerin nerede sevgili, düşlerini göremediğim satırlarından geldim . Korkuların ne zaman bitecek sevgili?.. Düşlerin ne zaman gün ışığına çıkacak?.. Ve sen nereye yerleştirdin sana verdiğim güzel sevgimi?.. Ört üstünü ne olur, üşümesin ve gösterme kimseye. Özenip, beğenip almaya kalkmasın. Bari sevgim sende kalsın. 
Çünkü ben senin, artık beni istemeyen satırlarından geldim. Beni aramayan, merak etmeyen ve özlemeyen satırlarından. Gülüşlerim sende kaldı demiştim, doğruymuş. Seni okurken birden gülmeye başladım. Tekrardan yanıma almak istedim, size ihtiyacım var dedim, gelmediler. Ve ben senin, gülüşlerimi alıkoyan satırlarından geldim.

Görüyorsun işte, sadece ben sevmemişim seni. Bana ait her bir güzellik seni seçti, senin yanında kaldı. Bana sadece ben kaldım gibi. Artık biliyorum, belki de seni kimsenin çözmesini ve tanımasını istemedin diye, o kapalı kutu gibi kapattığın yüreğini kimse anlamasın diye bıraktın beni. Sen aşk adamısın, sen her mevsim âşık olmalısın; bu yüzden, daha fazla yakınlaşmak adına korktun. Birine tekrardan yakın olmaktan… Bu yüzden bana bir ayrılık hediye ettin, beni bana bıraktın, sen sana kaldın. Ben senin, sana kalan satırlarından geldim sevgili. Sadece sana ait olan satırlarından.

Başa dön

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics