MaviMelek
"Çocuk birden acıyla haykırdı: -duyuyorum, / Şu an tüm varlığımda, benliğimde derin bir / Uçurum açılıyor; kalbimdir bu uçurum!" - Baudelaire

[Şiir]"Suçlu ve Ortak" | Barış Safran

her yazar yarı otobiyografik yazar
hiçbir şeyden korkmam
çoğunluktan korktuğum kadar
öğrenmek mi yoksa yaşamak mı istemiyorlar,
ki aslında ikisi de aynı paslı kapıya çıkar

hangisi daha umutsuz ki acaba
yalnızlık arzusu ya da yardım çağrısı
korkma baban gibi olmayacağım
yalnızca yaşadıklarını yazabilen bir kadavracı

yam yam ressamlar, hırsız şairler
göğüs kafesinde mahkum kalpler
ölüm korkusu ve onlarca kadın
          -hüzünlü şarkılar söyler sabaha kadar periler-

yani yeterince kalabalıktık eski aşklarla
ihtiyacımız yoktu başkalarına
lakin onların da sevmeye hakkı vardı
seçimlerinin sonucuydu antik acı, göze aldıkları
aşkı, dostluğu, sadakati yine
uzun uzun düşündürmek için bize

onlardan olmayalım, bizde karar kıl
sen de beni affet, onları affettiğim kadar
buna hazır mısın kuş tüyü cesaretinle

diyorsun ki, dokundun etrafımdaki cama
zincirleri fark etmemi sağladın
şimdiyse beni dışarı çağırıyorsun
ama ben susuz yaşayamam biliyorsun

yine de sunulandan fazlasını istemez misin
yüzünü jiletle parçalamak
güneşten dökülen yağmurla yıkanmak
öyleyse korkma karga kafesinden
korkma şeftali ağaçlarından

haydi gel Convallaria Majalis!
kendini yalnızlığından koru
senin için dağlardan ineyim!
haydi gel Kutsal Bakire!
kendini ihtirasından koru
sana gece gündüz bekçilik edeyim!

haydi! on üç kitap yaz bana, kumul arabasında, kanla!
ve on üç portre çiz bana, bedelini öderim ruhumla!..

ip atla ve yıldızları say: çıplak ve ünlü
rüzgârın peşine düş; göğün sınırından komşunun evine
masalları koynuna koy

düşün ki şiirler yazan bir katil, esin kaynağını öldüren, ben
ya da cinayetler işleyen bir şair, şiirlerini çöpe atan, sen

anla ki nehirlerin çağlayan suyu, ben
bir sohbetin ortasında baltayı yüzüne vuran
sense anlamlı başkası
küçük bir deftere sapıkça resimler çizen

görüyorsun ya
mevcut suçun masum ortakları, biz
kalem ve kaşık gibi
kana koşan bir köpekbalığı gibi
dört duyuyu öldürüp yalnızca tat duyusunu bıraktığı yerdeki gibi

ama artık çok geç.
çok geç! çok geç!..

~~~
Sayı: 39, Yayın tarihi: 27/07/2009

Başa dön

 

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics