MaviMelek
Hermes Kitap
"Var olan en kusursuz şeyin ardında acılar gizliydi. Sanki dünyaların acı çekmesi gerekiyordu ki en sıradan bir çiçek açabilsin…" Oscar Wilde

[Şiir]"Son Nokta Sorgusu" | Gökhan Rızaoğlu

Birden kurşun yedim alnıma
Ya da Büyük Kanyon'dan düştüm
Önemli mi?
Sonuçta ulaşabileceğim
Tek sonuca ulaştım
Önce karanlık
Sonra aydınlık

Karşımdaydı o
Bazılarının tanrı dedikleri
Bana dedi ki:
“Ben bazılarının tanrı dedikleriyim”
Dedim ki
“Aferin”
“Alaycısın yine” dedi
“Umursamıyorsun hiçbir şeyi”
Güldüm tam suratının ortasına
O da
“Son gülen iyi güler” der gibi baktı
Ya da umursamadı
Önemli mi?

Birden vurdu
Sözcük silahlarıyla
Düşlerimin en hassas noktasına
“Size altmış yıl kare verdim sonsuzlukta.
Ne yaptınız onu?”
Birden durdum zamanla birlikte
Önce karanlık
Sonra karanlık
Öldüm galiba
Gerçekten şimdi
“Sıçtık!
Öyle değil mi?”

Bağırdım
“Sen yoksun”
Gidiyordu tam
Döndü arkasını
“Farkındaysan sen de yoksun artık”
Fısıldadım
“Önemli mi?”
Ellerini kaldırdı
Hiçbir şey söylememişti
Ama ben duymuştum

Önce karanlık
Sonra karanlık
Sonra bir daha karanlık

Bilinçteki son şey
Benim hayallerimdeki
Benim yüzümdü tanrının yüzü
Bilinçteki son şey
Bilinçle birlikte dağıldı sonsuzluğa

Önce karanlık
Sonra karanlık

~~~
Sayı: 38, Yayın tarihi: 12/06/2009

Başa dön

 

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics