MaviMelek
"Gerçek bölünemez, bundan dolayı kendini tanıyamaz; her kim onu tanımak isterse bir yalan olmak zorundadır." - Kafka

[Hezeyan]"Praetor Apoletleri" | Mahmut Pakdemir

Tristan Tzara

"MİSAFİRLERİM VAR
İYİ BİR ÖLÜM OLSUN"

Go rabe dil ev evindarî ji me kul dibarîne...*

Molotof kokteyli ve sancılı öz buluş. Taşlar, şiddet, çocuk ve mağdur. Nasıl bir üçleme varsa her insanın dilinde, işte biz de şu an boşuz.
Ve yeni bir kapı açılışına (demokratik mi deseydim daha sükse bu aralar) ya da bir durak tam kapının önünde.

Hiç gidildi mi bilmem şu uzun, karlı ve yağışlı aşklara.
Her insan ağlayarak gidiyor ömründe biraz da yağışlara katkıda bulunarak. Belki bazen üzerine çığlar yağarak.
Susulsa daha mı yeridir ömrümüz? Daha mı cennet yazılır “kül değildir ömrüm bilinsin.”
Çilli, biraz kızararak utanıverdi sözcükler, algılayın...
Sizdiniz aşk koşularında kulvar değiştiren. Köküne ilmik ilmik kas dokularını dokuyan.
Hani desem anlatın beni, iki kelimedir diliniz. Hangi dile bulaşsanız çürük diş misali, tartarlar.
Size uçuyorum ya da sana, “beynime kanat taktım bu ölümdür bilinsin.”
İnsanız hayvan olsak yeridir. Gevişimizi getirsek anlamlı bir savaş içinde hayatımızı nakşetsek çok mu kötüdür şu cellat eğer bizi sızıdan kurtarıyorsa...

Go rabe dîl, zeman lî dara tûye xwu xwenîkant…
Ra be em bi çîn li wê raste şûnawi darxin…
Yekî deng da:
Hun jî çi belayê ne?
Em ne belanê em dilin. Kevire me xwîn narjîne. Kêrê me ko ye, goştêmi jî jêna ke...**

Bir telefon, zır zır. Kulaklarınızı tırmalar da durur, hadi susmayın karşıdan rahatsız edici bir bekleyiş.

- Alo
- Alo
- Kimsiniz?
- Bizler, yani ağrıyan dilin…
- Anlayamadım.
- Bir şey de anlama. Anlam koku giderici bir kavram. Tuvaletinden koku gelmez içini kazıdığında lağım borunun. Şaka şaka ben Kafka, yanımda da Tzara var yarın misafiriz sana.
- (İçini roman sarar)

Sahne 1: (Ve hücrenize Kafka ve Tzara misafir olur.)
“Kafka'ya acı, Tzara'ya da çok şekerli kahve getirin. Hey gardiyan sana diyoruz. Cellat hazırlan birazdan baltanın tadına bakacağız. Misafirlerim var iyi bir ölüm olsun.”

Sahne 32: (Kafka'nın cellatla ilk buluşması)
“Evet, başka bir gezegenin cehenneminden gitme vaktidir. Hepimizin bir celladı var. Biz uyuduğunu zannederiz o uyumaz. Her gün başımıza geçireceği baltanın ucunu biler de durur. Celladınız hemen yanı başınızda da uyuyor olabilir, farkına varamazsınız. Kim bilir belki cellat sizlersiniz. Nedensizdi bana günah yazmanız, cehennemde çok kaldım. Cenneti ve hurileri görmek benim de hakkım.”

Sahne 53: (Tzara'nın şarkısı)
“Söz vermiştin bana, yanı başımda yaşlanmaya. Sevgili yaşlanıyorum işte. Kaç yıl geçti şiirlerimden. Hâlâ yaşlanıyorum. Birileri uyanırken yaşama, bense geçen bir güne uyanıyorum. Soluklu bazen üstsüz uyanıyorum, ama şu okyanusu geçip varacağım sana. Hancı kayığımı hazırla, sevgiliye söz verdik varmam lazım yanına.”

Sahne 109: (Karanlık)
Bütün tabutlar kortej halinde gözden kaybolur ve perde iner sonrası karanlıktır. (132 dk.)

~~~

*Kalk dedi gönlüm bu aşk bizden yaralarımızı döküyor...

**Kalk dedi gönlüm, zaman kendini dut ağacında astı (intihar etmek)
Kalk ayağa gidelim o açık alanda yasını yapalım
Biri ses verdi:
Siz hangi beladansınız?
Biz bela değiliz. Biz gönüldeniz. Taşımız kan dökmez. Bıçağımız kördür, kendi etimizi bile kesmez.

~~~
Sayı: 48, Yayın tarihi: 23/09/2010
MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics