MaviMelek
Hermes Kitap
"Açılacak bir ülke yok, etimizin içinde kapatılması gereken bir cılk çukur var." - "Beyoğlu Üzerine Metin" / Bilge Karasu

[Öykü]"Öncesi, Sonrası…" | Barış Acar

Öncesi, Sonrası… | Kara Çizme

"BİR DAHA HİÇ YAŞLANMADI"

Önce, Arnavut kaldırımlı sokağın hemen başında, yanından geçerken burun delikleri kabardı; derin derin içine çekti buz gibi havayla beraber kadının kokusunu. Adı, Delâl.
Önce, karşıdan karşıya geçerken arabalara kendini siper ederek koluna girdi. Tramvayı itip, vapura gözdağı vererek Tophane rıhtımında, puslu bir yaz sabahı.
Önce, bir çay içimliğine diye bahane ederek trafiğe aldırmayıp Ortaköy Belediye Çay Bahçesi'ne oturmuş, yerden aldığı bir avuç yaprağı avucunun içinde ezerek denizi izlerken, ansızın, “Seni tahmininden çok sevebilirim,” dedi. “Bugününü, geçmişini, çocukluğunu, olacağın yaşlı insanı. Seni çok sevebilirim.”
Önce, tenini. Amber diye çağrıldığı işitildi, sahilin sıcak kumları arasında.
Sonra, bir araba çarptı aşklarına (Burada mecaz yok.). İş çıkışı, Beşiktaş vapurundan inmiş bordo şemsiyesine uyduğunu düşündüğü geniş yakalı ekose mantosunu çekiştirerek telaşla ajansa yetişmeye çalışırken.
Sonra, hastane kokuları sindi aşklarına.
Sonra, eski arkadaşlar. Hazırcevap Metin. Toprağım Gökalp. Siyah iç çamaşırlarıyla dekolte giyinen Betim. Bizim Hasan. İşkolik Ayşen. Adıyla müsemma Nezaket. Dangalağın önde gideni Bilge. Temizlik hastası olduğunu düşünen ama aslında beceriksizin biri olan Gonca. Ve Emre. En çok Emre.
Sonra, üçüncü yılın sonunda yeniden yürüyebildi Amber. Arnavut kaldırımı geçen kış sökülen sokakta, yalnız. Delâl ajansı elden çıkartıp Kanada'ya göçtü; bir daha hiç yaşlanmadı.

~~~
Sayı: 37, Yayın tarihi: 06/05/2009

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics