MaviMelek
Hermes Kitap
"Rüyalarımı göm, mutsuzluğumu kazıp çıkar / Ah, Tanrım, / Neden önce melekler düşer?" Angels Fall First / Nightwish

[Hezeyan]
"İsmi İçinde Bir Yerlerde" | Alper Çifter

İsmi İçinde Bir Yerlerde | Genco Demirer

 

"RUHUMU SEL BASTI"

İçeri girdim
Karanlıktı ama kesik kesik şimşeklerle aydınlanıyordu…
Kalabalığı zor da olsa yararak ilerledim
Ve en dipteki sol köşeye geldim.
İlk o anda gördüm o meleği
Kanatlarını fark ettim
Ama tüyleri karışmıştı birbirine kanatlarının
Birazı kopmuş ya da koparılmıştı
Uzun zamandır yürüyordu sadece
Ya da uçmayalı uzun zaman olmuştu
Kanatlarının sırtıyla birleştiği yerde
Pembe kan damlaları vardı…
Kanamıştı ve kurumuştu kan
Kalabalığın içinde
Siyah yaratıklar
Beyaz yaratıklar
Cehennem köpekleri
Ben
Ve o melek vardı
Konuşamadım bir süre onunla
Etrafını sarmış cehennem köpekleri
Ona başlarını sürterek onu etkilemeye çalışırlarken
Sadece seyrettim
Başkalarının cennetinde sıkılmaktansa
Kendi cehennemimde yanarak kahkahalar atmayı sevmiştim hep
O gece de öyle oldu…
Cehennem köpekleri ona sırnaşmaya devam ediyorlarken
Sahte gülüş ve anlamsız gözleriyle,
Ben onun kanadındaki kopan tüyleri saymaya çalıştım
Kurumuş pembe kanından ne kadar uzun zamandır uçamadığını bulmaya çalıştım
Ellerindeki sıcaklığın benim cehennemimden daha sıcak olup olmadığını merak ettim
Gözlerinden biraz huzur çalmak istedim
Sonra cehennem köpekleri
Siyah yaratıklar
Beyaz yaratıklar
Bu sefer sokaktaydılar
Yürüyorduk hep beraber ve tek başımıza
Sonra aniden melek bana baktı
Ayağının arkasında
Bir nokta yara vardı
Ve kanıyordu yine pembe olarak
Ve bana baktı
Benden ilk kez o anda istedi
Ufak bile olsa bir yarasını kapatmamı
Ve ben de öyle yaptım
Sonra bir anda
Zamanın zamanlığını unuttuğu anlardan birinde
Bir anda herkes yok oldu
Sadece ben ve o pembe kanı olan melek
Kısa bir süre önce merak ettiğim şeyin cevabını almıştım
Kesinlikle ellerinin sıcaklığı benim cehennemimin sıcaklığından daha sıcaktı
Hiç böyle yanmamıştım
O kadar ufak melek elleri ve bu kadar alev…
Ellerindeki ateşi hissettikten sonra
Yanıp yanıp tekrar dirilirken ben
Dudaklarının yarısıyla dudaklarımı yaktı
Dudaklarım
Alev aldı
Yandı
Eridi
O alevin sıcaklığı
İçimdeki buzdağlarını eritmeye başladı
Ve bu yüzden ruhumu sel bastı
Eriyen buzdağlarımın büyüklüğü yüzünden…
Geriye dönmeye başladım meleği geride bırakarak
Ve kendimi meleğin yanında bırakarak
Sonra kayboldum sokak zannettiğim
Ama sonradan ruhumun içlerinde bir yerler olduğunu fark ettiğim yerde…
Uykuya sığındım sonra
Ve ben kendi cehennemimde uyurken
O melekten bir mesaj geldi kulağıma:
"Merhaba Alper, ben A…"
Adı A'ydı meleğin
Ve kanatlarını kullanmayalı o kadar uzun zaman olmuştu ki
Ve ben o kadar uzun zamandır kendi cehennemimin keyfini çıkarıyordum ki…
İşte şimdi anlıyorum ki…
Cehennem köpeklerinin
Siyah yaratıkların
Beyaz yaratıkların
Olduğu gecenin sabahında
Kendi cehennemimden kovdum kendimi
Ve o meleğin
A'nın olduğu yere doğru uçtum olmayan kanatlarımla
Onun olduğu yer ister cennet
İster cehennem olsun
Sadece ona gittim
Ve kanatlarında ağladım
Ve kurumuş pembe kan yok olmaya
Başladı…

Sayı: 28, Yayın tarihi: 23/07/2008

Başa dön

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics