MaviMelek
Hermes Kitap
"Dudak büktü gülerek çocuk bir yüzle bana: Bastırıp parmağını şeftali yanağına, / ‘Buramı üşütmüşüm, dokun anlarsın' dedi." Çapkın Kız / Arthur Rimbaud

[Şiir]"İndirin Güneşin Perdelerini" | Leman Julide K

bir evde
bir kadın
ışık der, daha çok ışık
güneş doğmalı karanlığa

ve
darağacından söküp alır,
ölümüne sürgün bir hayatı.
ardından aynı öfkeyle indirir,
üzerine gerilen perdeleri.

… güneşi
… denizi
ve toplayıp alır dağ yamacından
tüm çiçekleri…
derin bir nefesle çeker içine / kendini

ama,
- orda dur!… der

- yazgı -

kadın suya saklar düşlerini
-toplan deniz gidiyoruz, sorma nereye..!
ve yola koyulur ruhundaki darp izleri

güneşi batar meçhule
çekilir suyu denizlerinin
ve yürek ucuna güller ç/eker
- açtığında kan rengi

güneşin battığı yerde yeni bir ağıt yakılır
- geceye

ve aynı anda
başka bir evde
başka bir kadın
siyah perdeler çeker üzerine
ve gözlerine yobaz karanlığı
-sürme niyetine..!

Sayı: 30, Yayın tarihi: 25/09/2008

Başa dön

 

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics