MaviMelek
Hermes Kitap
"Gerçek bölünemez, bundan dolayı kendini tanıyamaz; her kim onu tanımak isterse bir yalan olmak zorundadır." Franz Kafka

[Şiir]"Sekize Kadar Sayarak Yumrukladım Yüzümü" - Mehmet Fidan

Hafize! sana diyorum
Ellerimi tutanlar yanıldı

İnsanın sonunda
Yani beklentilerinin sonunda
Başka birisinin vücudu çıkıyor
Biriktiriyorsun
Azalıyor

Hafize! diyorum
Çıkınımı kurcalayanlar fena yanıldı

Yani
Burada
Bu düş- gerçek arasında
Gayet sıkışık bir vaziyette
Nefes bile alamıyorken
Hangi eşya
Acımızı hafifletebilir
Yani hepimiz
Tabiatın
Muhtelif birer nesneleriyiz
Fakat çokluk; yokluğa işaret ediyor

Belki tuhaf gelebilir Hafize
Yatağım, içimin dışında kalıyor
Yani; yatak, uyku, örtü,
Yorganın altına girmek
Tümü üşümemi engelleyemiyor
Kime dokunsam
Çenesi çoktan sıvanmış
Bu kaçıncı tıraş bıçağı
Değse tenime
Sesim küçülüyor

Hafize! sana diyorum
Telaffuzumu çaldılar
Yoksa neden
Durup dururken
Kiminle konuşuyorum desinler
Vurgularımı, tonlamalarımı çaldılar
Yoksa neden
Telefonda tanımıyorlar da
Görünce hatırlıyorlar

Ellerim artmıyor
Yani üstünde durulacak bir hadise yok
Nasılsa bozuluyor her şey
Acı çekerim diye hiç yaşamayanlara
İmrenmemek işten bile değil
bazen

Hakikatimi kaybettim Hafize
Ellerim hep böyle
Deli gömleğinde
Kirlenip kirlenip duruyor

Yağmur
Yoksa
Yağmıyorsa yani
Beklemek
Yani belki beklerken sanki
Daldan koparıyorlardı beni
Bir yanım acıyan
Diğer tarafım bana benzemeyen
Fotoğraflarla dolu

Sen kendi gözlerinle görüyorsun
Ben kendi gözlerimi bulamıyorum Hafize

Birbirinden habersiz
Kıvrak iki zekanın aynı anda tükenişi gibi
Suçlulukla dolu odada ruhun kendini
Anlayamaması

Masallara, inanca, aşka rağmen
İnsan, daima kuraktır
Çelişki taşır

Yani demem o ki Hafize
Kendini
Kisvesini
Haddini bilmez bir haldeyim

Yani çok fena tereddütteyim
Kime dokunsam
Parçalanıyor

Yolumuz sarmal
Kollarımız kalkıyor ama martı değil
Ben senin yüzünden ölüyorum
Ben senin yüzünden ölüyorum
Demedim ki sana Hafize

Ölüm bir duruştu
Hareket
Anlama itki değil
Düşüncenin varlığı bile
Büyük bir buhrandan ibaretti

Bir anlamı olur diye boşuna bekledim
Kargaların yokluğu belli olursa diye
Gökyüzünde

Boşuna bekledim Hafize
Olsaydı
Beni tutup kanatlarımdan yolarlardı
Beni tutup boyuna sürgün
Boyuna mülteci
Her gittiği yere götüren bir zalim
Zavallı halim

Buğday dalında başak
Sonra un
Oldu
Hani bir yağmur yağsa
Hamur olup birbirimize karışacaktık
Yağmadı Hafize
Yağmadı bir türlü
Benimle bir alıp veremediği varmış gibi zamanın
Geldi durdu dizimin dibinde

Bir şans olmalıydı oysa
Küçük bir söz
Ya da belirsiz gibi duran
Ya da bir cümlenin içinde
Hiç bilmediğimiz bir masalın
yansıyan beyaz bir ışığı
Olmalıydı Hafize

YA MUTLU OLURSAK!
YA MUTLU OLURSAK!

Diye fısıldayan

İNANMAK, KAYBETMENİN DEĞİL
BULMANIN ESRARIDIR...

Israr daima felaketi getirir Hafize
İnançsızlığın,
Umutsuzluğun
Israrı,
Felaketi çeker kendine

Bildim, söyledim, anlattım Hafize
Gerisi kelimelerin dizilişiyle ilgili

Buna üzülmeli miyim bilmiyorum Hafize
Epeydir yeni bir his duyumsamıyorum
Hep aradığım şeylerin
Bazen çok yakınımda olduğunu
Enseme sıcak üflediğini biliyorum

Oturduğum tüm nesneler
Tekerlekli sandalye

Sekize kadar sayarak yumrukladım
Yüzümü
Uyandım,
Bu bir rüya değil Hafize!

Başa dön

 

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler    ©2007 MaviMelek            website metrics