MaviMelek
Hermes Kitap
"… Çünkü bir insan tüm insanlığın özetidir…" Büyübozumu: Yaratıcı Yazarlık / Murat Gülsoy

[Öykü]"Mutlu Sonla Biten Filmler Kolajı" | Tahsin Ünlü

Mutlu Sonla Biten Filmler Kolajı | Genco Demirer

"SIRADAKİ HASTA NEREDE?"

Muayenehanenin bekleme salonunda, yan yana dört sandalyede oturarak bekleyen dört kişiden C Şıkkı söylendi:
"Evet, D Şıkkı."

A Şıkkı, başıyla onayladı. B Şıkkı sessiz kaldı. Bunun üzerine D Şıkkı oturduğu yerden kalkarak, bekleme salonunun balkona açılan aralık kapısından dışarı çıktı. Sinirli bir şekilde kendini 4. katın balkonundan aşağıya attı. Düşerken kendisini süzülerek merakla takip eden kargaya, öyle bir çığlık attı ki, karga "gaaak" diyerek yönünü değiştirip hemen ordan uzaklaştı.

Bir çuval gibi yere düşen D Şıkkı, kendisine bir şey olmadığını fark edince, hayretler içinde üzerindeki tozu silkeleyerek tekrar yukarı çıkmak için binanın ön kapısındaki merdivenlere yöneldi. Tekrar kata çıktığında aynı şekilde istiflerini bozmadan beklemekte olan diğer şıklardan B Şıkkına bağırdı:
"Hep senin yüzünden bunlar. Yanlış yanıt. Neden D Şıkkı diyorsun."

B Şıkkı yüzündeki hayret ünlemiyle:
"Ama ben bi şey söylemedim ki. Hem biliyorum ben doğru yanıt A Şıkkı."

A Şıkkı:
"Hadi ordan saçmalama. Şimdi görürsünüz siz." diyerek aynen D Şıkkının yaptığı gibi balkondan kendini aşağıya bıraktı. D Şıkkı daha önceki oturduğu yere, dördüncü sandalyeye hayıflanarak tekrar oturdu. C Şıkkı:
"Göreceksiniz bak. Birazdan gelecek. Yine yanlış yanıt." dedi söylenerek. Aradan uzun bir bekleme süresi geçti. Ama gelen giden olmadı. Kayıtsızca sağa sola, duvardaki Edward Munch röprodüksiyonuna bakarak, zaman geçirme telaşına daldılar yeniden. Tam bu sırada, dış kapıda başka bir adam belirdi. Bekleyenler acaba A Şıkkı mı diye dönüp baktılar bir an. Ama başkası olduğunu fark ettiklerinde, pervasız bir şekilde kendi boş bakınmalarına döndüler. Yeni gelen:
"Kusura bakmayın geciktim. Ben E Şıkkı. Biliyor musunuz dışarda delinin biri az önce burdan bir adam düştü. Hiçbir şey olmamış gibi yukarı çıktı yeniden dedi. Millet kafayı yemiş." dedi gülümsemeye çalışarak, sanki bir yanıt beklercesine. Diğerleri "pöh" gibilerinden homurdandı sadece, pek kulak asmadılar. Yalnız E şıkkı, A şıkkının boş kalan yerine oturmak isteyince, yanda oturan B Şıkkı elleri ceplerinde omzuyla itekledi onu:
"Dolu orası."

E Şıkkı ürkek bir edayla çaresiz başka boş yer aranırken, muayenehanenin hasta kabul odasından beyaz önlüklü psikiyatrist dışarı çıktı. Oturan üç kişiyi ve ayaktakini görüp de, ilk sandalyede oturanı göremeyince:
"Sıradaki hasta nerede? Söyleyin bakalım, hanginizdi ölüm anında, hayatının film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken, mutlu sonla biteceğini iddia eden şanslı hasta?"

Hastalar ve doktor birbirlerine boş gözlerle bakarken, uslarına hepsinin aynı anda geliveren merak dürtüsüyle, birden dördü de aynı anda balkona fırladı. E Şıkkı bu garip tavırlarına anlam veremediyse de, kitle psikolojisine uymuşçasına, balkon kapsının aralığından kafasını uzatmak için, peşlerine yöneldi. Aşağıda, yerde kanlar içinde yatan, yüzünde tatlı bir gülümsemeyle ölü bedene, A Şıkkı'na baktılar.

Sayı: 24, Yayın tarihi: 17/04/2008

Başa dön

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler | Hezeyanlar    ©2008 MaviMelek            website metrics