MaviMelek
Yüxexes
"Ancak öbür gündür benim olan. Kimileri öldükten sonra doğar." Nietzsche

"Çingene" - Leyla Süslü

Şehir, zehir tadında yalanlar biriktiriyordu durmadan uğuldayan çarkında
Terk ettim şehri
Seni görebileceğim âna tutkun bedenim ve yarım kalmış kelimeler yürüdük çöllere
Yedi diyar ötelerden gelen sıcak rüzgârlarında yanan alnım güneşi taşıyordu
Gök yanıyordu.
Kavrulmuş dudaklarım, bir damla serinliğe hasret fısıldıyordu adını ıssız kumlara.
Karanlığa yazıyordum kelimeleri
Ölümden dönme kelimeler kesiyordu yolumu; ama ölmüyordum.
Gelişini bekliyordu gözlerim
Gelmiyordun Çingene!

En karanlık gecelerde çalmıştım ışığını, Olimpos'un tanrılarından.
İmbikten süzülen aşklarıma katmıştım.
Dönmüştü başım, unuttuğum geçmiş baharların kokusuyla
“Gelecek misin Çingene?” dedim
“Geleceğim” dedin.
Tüm Çingeneler gibi ardına bakmadan yürüdün
Kahırla gidişini izledim
İçimde tanrılardan çaldığım ateş!
Kavruluyordu bedenim!

Sonra gece çöktü tüm karanlığıyla
Yıldızlar eşlik etti ölümcül yalnızlığıma, teselli oldum
Yürüdüm, topuklarımda yeni nasırlar belirginleşinceye kadar
Sonra kırmızı bir tat birikti ağzımda
Çığlık çığlığa patlayan sesimle bir ağıt döküldü dudaklarımdan.
Çaresiz bir acı saplandı yüreğime
Diz çöktüm, susuz kalmış develer gibi
Tuzlu iki ırmak belirdi göz kenarlarımda
Önce iki damla yuvarlandı hasretle, tarihin ağırlığı çöktü küçülmüş gözlerime
Aşk ağladı, ben ağladım tüm gece.
Gelmedin Çingene!

Yıldızlar diz çöktü aşkın önünde
Savruldu kum tanecikleri
Sular fışkırdı çölün derinliklerinden eğildi aşkın önünde
Canhıraş bir çığlık yükseldi boğazımdan yükselen kum tanecikleriyle beraber
Sular geçti bedenimden, arındım şehrin pisliğinden
Ölümden dönme kelimeleri savurdum uzayın boşluğuna
Aşk ve ben çırılçıplak kaldık
Kenetlendi ellerimiz, bizi ayırmak isteyenlere inat yükseldi başımız.

İstersen…
Gelme Çingene!
Aşk ben, ben aşk oldum!

imgelem@mavimelek.com

 

MaviMelek | Retorikler | Öyküler | Şiirler | Derlemeler | Gökçeyazın | Denemeler    ©2007 MaviMelek            website metrics